Eenzaamheid, vriendschap en onvoorwaardelijke liefde

posted in: blog | 0

 

Als mens en ondernemer gaat het niet altijd van een leien dakje. Ondernemerschap is vaak een weg van zoeken, uitvinden, heruitvinden, vallen en opstaan. Vaak voelde het als een eenzaam pad. Ik botste de laatste tijd tegen iets waar ik in mijn jeugd regelmatig op botste. Eenzaamheid, oprechtheid, vertrouwen, vriendschap en onvoorwaardelijke liefde.

 

Thema’s die heel veel inhouden en je erg diep kunnen raken. Het is een weg die ik de laatste tijd mocht zoeken. Het ging met vallen en opstaan. Vooral met veel vallen. Vroeger was ik ervan overtuigd dat je iets alleen moest verwezenlijken. De lat lag heel erg hoog. Ik moest elke taak alleen en goed beëindigen. Wellicht had dat te maken met het feit dat ik iets te vaak me bedrogen voelde of in de steek gelaten.

Het werd heel moeilijk voor me om nog iets of iemand toe te laten. Ik zou het wel alleen doen, dan was ik gerust. Oh en dan kon niemand me al te diep raken. Alleen, alleen is maar alleen. En samen tja, ik moest het toegeven, sta je vele sterker. Je moet nog altijd zelf de stappen zetten die je te zetten hebt, maar je mag je best omringen door anderen om je weg te gaan of om je doel te bereiken.

Gisteren overkwam me wat moois, eigenlijk al een tweede keer op korte tijd. Ik werd geraakt in de goede zin. Het bevestigde datgene ik de laatste tijd meer en meer mag ervaren. Namelijk dat als jij gewoon jezelf bent in al je kwetsbaarheid en je geeft wat jij te geven hebt of vraagt wat je nodig hebt, zonder enige verwachting naar de ander, dat je heel wat moois krijgt.

Het was namelijk even zo een dipdag. Een echt k*tdag. Alles wat tegen kon slaan, sloeg tegen en ik besloot om in plaats van chagrainig zitten te wezen en in negativiteit mee te gaan, te gaan kijken wat ik nodig had en dat was een peptalk. Ik vroeg gewoon een telefoontje, een gesprek en wat ik kreeg was zoveel beter. Ik was verbaasd en geraakt toen ik opeens een “life” peptalk kreeg en nog veel fijner een warme welgemeende knuffel erbovenop… (met een dikke dank u wel aan de gever van deze knuffel ;))

Wanneer je besluit om je weg alleen te gaan zodat niemand je in de weg kan staan, besluit je ook dat niemand met je mee kan gaan.
Als je kiest om niemand toe te laten omdat je bang bent om geraakt/gekwetst te worden, laat je ook niemand meer toe om je in mooie zin van het woord te raken.

Wie of wat mag jij toelaten op je levensweg?