Jij bent niet die energie die je overvalt en het collectief ervan…

posted in: blog | 0

Vandaag was zo een dag…

Het zou zo maar eens kunnen dat als je  dit nu aan het lezen bent,
dat jij zo iemand bent, waarbij er iets je zomaar ineens kan overvallen,
je daarin als het ware wordt meegezogen. Je weer in oude stukken lijkt te vervallen
en je in strijd gaat, je energie verloren, lekker hard tegen jezelf
Je afvragend of je nu echt na al die tijd van proces terug bij af bent.

En dan is het heerlijk om te beseffen: dit ligt niet aan mij…
Er is iets groter aan de gang, dit is niet wie ik ben, dit is niet de realiteit al voelt het misschien wel zo.

En daarom net wil ik dit met jullie delen omdat ik weet hoe het besef je zoveel lichter kan maken.

 

Want vandaag was zo een dag….

Het ene proces van focus op joy en dankbaarheid in plaats van focus op wat je nog niet hebt
is nog maar net rond en het volgende proces loert om de hoek.

Je kennis, je weten ingezet op een volgend niveau.
Een proces dat tot voor kort een proces van maanden vroeg gaat nu over dagen, soms zelfs over uren.

Je connectie met hierboven kennelijk zoveel krachtiger groter dan je ooit had durven denken.
Elke keer gaat er een nieuwe “poort” open of zo zeggen ze dat toch

tot voor kort had ik er niks mee, met poortdagen, tot gisteren.

Gisteren was zo een dag. Slecht geslapen, lichte hoofdpijn, de low vibe opmerkend besloot ik wat zachter te zijn voor mezelf, planning loslaten, olietje in de verstuiver, mantramuziekje op, visualisatie doen. Ik was mee, gezakt, geland en toch bleef ik steken. Hangen, een zwaarte over mij, niet goed wetend wat dit nu weer wou zeggen.

De zachtheid verdween, het gevecht om in de vibe te komen terug gestart, niet zo lieve gedachten als, mis ik dan toch iets, wat gebeurd er hier. Heb ik het dan toch niet gesnopen. Hoe kan dat nu, dat ik het nu kwijt ben. Woede en teleurstelling al paraat.
En een volgend luik was geopend, een paar dagen al: ik en mijn fysieke zijn.

Plots kreeg zelfliefde, gewoon mogen zijn, niks MOETEN een andere dimensie
oog in oog met mijn toekomstige zelf bij een meditatie, leek mijn fysieke zijn en wat ik presteerde er even niet toe te doen. Ik stond plots in verbinding met een vrouw die grootsheid uitstraalde, warmte, een vrouw die rust uitstraalde in weten. Verbonden met zichzelf en met de alleswetende bron.
Heerlijk om die rust, die warmte, van het niet weten, van de overgave, de nederigheid en dankbaarheid te mogen voelen in de toekomstige mij.

Beseffend dat ik eigenlijk die vrouw al deels ben.
Een volgend laagje gezakt en toch….

De zwaarte bleef, het ambetant gevoel, het donkere, stormige en dan het besef:
Dit is niet van mij, dit is niet wie ik ben, dit is groter dan ikzelf

Een flits doorheen mijn hoofd:

“Zou het een poortdag zijn?”

*SLIK*
Mijn hoofd, dat vond dat ik nu echt gek werd, poortdagen? For real?, even negerend

want ja, dat dit door mijn hoofd flitste en het gevoelsmatig klopte moest wel iets betekenen…
Dus ging ik op zoek

Poortdagen in maart 2019….
12 maart

Een pak viel van mijn schouders, de puzzel viel,
toen ik vanochtend opstond in een totaal andere vibe, mijn gevoel bevestigd.

Kenners discussiëren, voor sommige is het een poortdag andere zeggen van niet,
maar ik ben geen kenner, ik ben een voeler.

Ik voel dat er iets niet klopt, een idee flopt in mijn hoofd, ik zoek het op lees, de puzzel valt
en zo werkt dat voor mij.

Ik voel me gelijk, lichter, alsof het weten, niet het kennen maar het weten op zich
voldoende is om het te verlichten. Heerlijk dat gevoel

Weten dat het ok is, herinnert worden dat ik zacht mag zijn voor mezelf.
Op dat moment krijg je een keuze.

Lezen, kijken wat mag binnenkomen en beslissen of en wat je hiermee aan kan.
Misschien hoef je zelfs helemaal niks te doen, misschien merk je dat je in een oud stuk verviel
werd je even getriggerd of herinnerd aan het feit dat je nu je focus mag verleggen, dat wat je nu voelt niet meer je ware zijn is.

Wat het ook is, voel en besef dat weten groter is dan kennen, dat dit niet is wie je bent
en dat jij gewoon jij mag zijn.

Liefs
Evy